Onvrijwillige zorg?

U bevindt zich hier: Home | Leefstijlmonitoring | Is leefstijlmonitoring een vorm van onvrijwillige zorg?

Onvrijwillige zorg?

Geen camera’s

Van belang is dat de systemen voor leefstijlmonitoring, ook met een uitbreiding met geavanceerde bewaking / passieve personenalarmering geen gebruik maken van camera’s. Alleen van nietsziende sensoren. Voor de wetgeving maakt dat niets uit (zie verder), maar wel voor het gevoel van zowel betrokken mantelzorg, professionele zorgverleners als de cliënten zelf. De laatsten kunnen met camera’s het gevoel hebben constant bekeken te worden. Camera’s worden door mantelzorg en professionele zorgverleners meer als een inbreuk op de privacy ervaren dan nietsziende sensoren.

Toch kunnen overigens bijvoorbeeld mensen met dementie de sensoren van een systeem voor leefstijlmonitoring ervaren als camera’s. Hoewel het dus infrarood bewegingssensoren zijn die niets meer 'zien' dan een warmtebron in de vorm van een menselijk lichaam.

Wetsvoorstel Zorg en Dwang

De wetgeving die nu (eind 2015) van kracht is regelt niets omtrent de toepassing voor deze vorm van zorg op afstand. Wel is er het wetsvoorstel Zorg en Dwang dat al geruime tijd bij de Eerste Kamer ligt. Dit wetsvoorstel ligt daar al geruime tijd, maar de staatssecretaris van VWS heeft aangegeven dat er in de praktijk al naar de geest van dit wetsvoorstel gehandeld zou moeten worden. Dit in het 'Richtinggevend Kader Vrijheidsbeperkingen'.

Van belang is dat dit wetsvoorstel ook voor de thuissituatie van toepassing is.

Uit de memorie van toelichting (2009) bij dit wetsvoorstel blijkt dat toepassing van alle typen elektronische hulpmiddelen voor toezicht – ongeacht of het een 'nietsziende' sensor is of een camera –  collectief beschouwd worden als een vorm van onvrijwillige zorg.

Maar: De traditionele fysieke vrijheidsbeperkingen zoals een bedhek en domotica worden niet op één lijn gesteld. Fysieke vrijheidsbeperkingen worden in het wetsvoorstel altijd als onvrijwillige zorg gekwalificeerd, ook al heeft de cliënt of diens vertegenwoordiger toestemming gegeven. Domotica/zorg op afstand wordt 'pas' als onvrijwillige zorg gekwalificeerd als de cliënt dan wel zijn vertegenwoordiger verzet vertoont of niet heeft ingestemd met de maatregel (Bron: publicatie 'Toezichthoudende domotica, een handreiking voor zorginstellingen', VUmc, mei 2012, blz. 17).

Dit wil zeggen dat als de cliënt of diens vertegenwoordiger geen toestemming heeft gegeven het nog wel kan, mits de relatief zware procedure van het wetsvoorstel Zorg en Dwang gevolgd wordt met onder andere bespreking in een Multi Disciplinair Overleg (MDO).

Het bovenstaande geldt alleen als er professionele zorgverlening bij is betrokken. Inzet van sensor en bijvoorbeeld cameratechnologie door de mantelzorg valt niet onder de Wet Zorg en Dwang.

De systemen Sensara en Livind worden (ook) direct aan de mantelzorg verkocht. Zo lang een zorgprofessional alleen een adviserende rol heeft en zelf niet actief meekijkt is er niets aan de hand. Maar vanaf wel actief meekijken door bijvoorbeeld een casemanager dementie is het bovenstaande wel van toepassing. Dit kan alleen bij vastgelegde toestemming van de cliënt of diens cliëntvertegenwoordiger.

Facebook Twitter LinkedIn

Abonnee worden?

Welke mogelijkheden bieden domotica en waar moet je op letten? De kenniscirkel van Vilans biedt onafhankelijke informatie in de vorm van productvergelijking, voorbeeldprojecten, programma’s van eisen, workshops en tips voor financiering. Persoonlijk en altijd op maat gesneden!

Geïnteresseerd? Lees meer informatie en meld je aan!

domoticawonenzorg.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies.